donderdag 1 mei 2014

Quotumwet voor advies naar de Raad van State




Nieuwsbericht | 25-04-2014

De ministerraad heeft op voorstel van staatssecretaris Klijnsma van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ingestemd met de zogenoemde Quotumwet. Deze wet heeft als doel dat er meer mensen met arbeidsbeperkingen bij reguliere werkgevers aan de slag gaan. Staatssecretaris Klijnsma hoopt het wetsvoorstel voor de zomer bij de Tweede Kamer in te kunnen dienen vanwege de samenhang met de Participatiewet.

Het kabinet heeft in april vorig jaar afspraken gemaakt met de sociale partners. Werkgevers stellen jaarlijks duizenden banen beschikbaar voor mensen die vanwege een beperking niet in staat zijn zelf het wettelijk minimumloon te verdienen, oplopend tot 100.000 banen in 2025. Daar bovenop komen bij de overheid in dezelfde periode nog eens 25.000 extra banen voor mensen met een arbeidsbeperking. De afspraken uit het Sociaal Akkoord zijn niet vrijblijvend. Als de afgesproken extra banen er niet komen, treedt de in het wetsontwerp vastgelegde quotumplicht in werking. Een eerste beoordeling vindt in 2016 plaats.

In de Quotumwet is omschreven wie tot de doelgroep gerekend worden voor deze extra banen, hoe de voortgang in de uitvoering van de banenafspraak wordt bewaakt en welke maatregelen volgen als het toegezegde aantal arbeidsplaatsen niet wordt gehaald. Dit is nu in wetgeving uitgewerkt.

De ministerraad heeft ermee ingestemd het wetsvoorstel voor advies aan de Raad van State te zenden. De tekst van het wetsvoorstel en van het advies van de Raad van State worden openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer.

Quotumwet

donderdag 6 februari 2014

Beste Jette Klijnsma, beter ten halve gekeerd..........

Beste Jette,

ik wil binnenkort serieus ingaan op je rampzalige plannen om dier Steuntrekkkers nu eindelijk in het gelid te krijgen.
Nu, zo vlak voor het weekeind en met het lot van partijgenoot Plassterk in het geding, een opstekertje van Van Kooten en De Bie.
Het jaar was 1982, geloof ik, dat dit gepubliceerd werd.

Geniet ervan en denk nog eens na of dit de toekomst is van een beschaafd land.


Van Kooten en de Bie - Rijkscontrole controle

zondag 2 februari 2014

Uw strategisch plan binnen één dag?


 Ja, dat kan met onze bedrijfskundige aanpak.


Uw doel?

Juist in deze tijd is het zaak, dat u vooruit kijkt en denkt en de goede onderwerpen op uw beleidsagenda zet. De marges zijn te klein geworden om fouten te maken en energie te verspillen aan de verkeerde thema’s.
Het wordt steeds belangrijker, dat alle neuzen de juiste kant op staan. Naast optimalisatie van uw huidige bedrijfsvoering, is het nog belangrijker geworden om vooruit en om u heen te kijken. Wat brengt de toekomst, wat doet de markt, wat doen uw concurrenten, hoe kunt u een voorsprong behalen?

Aanlokkelijk?


Ook uw probleem?

Bedrijven en organisaties, die strategische plannen maken, stellen vaak niet de juiste prioriteiten, maken keuzes die geen bijdrage leveren aan het gewenste centrale doel. Zij nemen bovendien vaak teveel hooi op hun vork. Daardoor lopen hun projecten uit, worden te duur of leveren niet het gewenste resultaat op. Dat brengt hen in de verleiding om ter compensatie extra projecten op te starten, waardoor het probleem van op tijd en in budget alleen maar groeit.

Ons aanbod

In 4 tot 8 uur realiseert u met uw (management-)team uw strategisch beleidsplan, met daarin een beperkt aantal doelen, die cruciaal zijn voor het realiseren van uw missie en waarover consensus is in uw (management-)team en. U heeft verantwoordelijken per doel vastgesteld en afspraken gemaakt voor het vervolg.

De benodigde tijd wordt bepaald door de kwaliteit van de voorbereiding, de kennis van uw organisatie en uw omgeving en het aantal deelnemers.

Voor wie?

Bestemd voor middelgrote en kleine teams in profit en non-profit organisaties, bv een directie-, management of afdelingsteam.

Onze fundamenten

Onze aanpak is gebaseerd op bedrijfskundige modellen afkomstig uit TOC (Theory of Constraints) en Lean en diverse creativiteitsmodellen. Daarmee zorgen we voor activerende sessies, die iedereen betrekken in de vormgeving van het plan.

De investering

De training is maatwerk. Daarom zijn er geen standaard prijzen. Na de kennismaking, interviewen wij de opdrachtgever en werken en lezen wij ons in in uw vraagstelling. Vervolgens gaan wij een hele of halve dag met uw team aan de slag. In principe komen wij met twee trainers die ieder hun eigen karakteristieke benadering hebben.

Wij spreken graag de mogelijkheden met u door.
Uiteraard bieden wij ook ondersteuning in het traject van uitvoering.
Geïnteresseerd? Bel 0649310490 of mail naar info@taotao.nl

woensdag 30 januari 2013

Tao tekst 73: Weloverwogen moed.


Als je overmoedig bent, word je gedood.
Weloverwogen dappere mensen blijven leven.
In het ene geval wordt er vooruitgang geboekt,
in het ander geval ontstaat er schade.

Wie weet waarom de Hemel dingen haat?
Zelfs een wijze weet geen antwoord op deze vraag.

De manier van de Hemel is niet vechten en toch succesvol zijn.
Niet spreken en toch deskundig antwoorden.
Er niet om vragen, maar het laten gebeuren.
Op je gemak zijn en toch zorgvuldig te werk gaan.

Het net van de Hemel is groot en de mazen zijn wijd,
toch, niets slipt er doorheen.

George Burggraaff en Roeland Schweitzer zijn al jaren doende de TAO te vertalen. En doen dat prachtig.
Als Taoistische amateur geven de teksten mij elke keer weer stof tot nadenken

De bron van al deze wijsheid

dinsdag 6 november 2012

Bestaat toeval?

Soms komen zaken zo mooi bij elkaar, dat het geen toeval kan zijn.

Zo was dat vanmorgen, nog even na het opstaan het prachtige boek “Nachtcircus”van Erin Morgenstern aan het lezen en dan schiet het gesprek met een opdrachtgever in een ziekenhuis door mijn hoofd.
Het gaat bij dit ziekenhuis over de liaisonverpleegkundigen binnen de afdeling zorglogistiek. Verschrikkelijke naam, alsof de patiënt een pakketje is, dat bezorgd moet worden.
De klant wil de zorg rond de patiënt verbeteren en had als nieuwe titel de Zorgregisseur.Dan zie ik een theater of film voor me, de onzichtbare kracht, die vormgeeft.

Dat in combinatie met het nachtcircus, beschreven als een soort Parade, herinnerde mij aan mijn eerste managementbaan. Bij mijn afscheid kreeg ik de titel Groot-Requisiteur mee, omdat ik ervoor zorgde, dat mensen de middelen kregen om te werken. Ook toen was ik al onbewust een dienende leider.

Hoe zouden we het doel of de gewenste resultaten van dit team zorgregisseurs binnen het systeem van het ziekenhuis kunnen beschrijven?

Ik zag het ziekenhuis voor me als een soort Parade, verschillende tenten op één terrein, waar de klant verrast wordt met bijzondere voorstellingen. De regisseurs van het geheel zorgen onzichtbaar voor een sublieme voorstelling. De acteurs- dokters, verpleegkundigen, paramedici en anderen- kennen hun rol en komen in een passend decor op, waar zij hun rol kunnen spelen. De klant, tevens patiënt, ontvangt de perfecte uitvoering op het juiste moment en wordt meegevoerd in het stuk en van acte naar acte meegevoerd.

Wie zou niet in zo'n theater de regisseur willen zijn, de verborgen hand, die de ervaring creëert, de dienende en faciliterende leider op de achtergrond. Het resultaat: een bezoeker, die verwend wordt, op het juiste moment bij zijn persoonlijke top-voorstelling zit.

Ik droomde verder over wat er nodig was om dat team van regisseurs van de Parade te realiseren.
Een perfect team, Together Each Achieves More!
Helder zicht op de doorloop in het spel, de starts en einden van elk stuk, elke rol en elke dialoog.
Dat bracht me allereerst bij het werk van Lenzioni, die beschrijft waarom een team niet functioneert.



Waar gebrek aan vertrouwen is, daar is angst voor conflicten en zo stapelen de lagen zich op elkaar. En, let wel, gebrek aan vertrouwen kan zowel in het team als tussen het team en de omgeving spelen.

Is dan niet de theatermetafoor een mooi begin van de dialoog: hoe zorgen we voor een perfecte uitvoering van de behandeling EN een perfecte bejegening van de patiënt, zodat hij zich een gewaardeerde gast weet.
Ik ben benieuwd naar de reacties.

donderdag 16 augustus 2012

Wetten zijn als worstjes

Hoe de overheid onder het mom van bezuinigingen de burger beperkt in de toegang tot de overheid.


De aanleiding
Afgelopen dinsdag ging het bij 1Vandaag over het inperken van de Wob, de Wet Openbaarheid van Bestuur.
Ik zag een taalkundige draaikont, de landsadvocaat, en een slapende journalist, die alle prietpraat liet passeren.

`De Wet regelt ons recht op informatie van de overheid. De Wob zorgt ervoor dat wij inzage hebben in het overheidshandelen en dat wij kunnen deelnemen aan de democratie en overheidsbesluitvorming. Overheidsinformatie is altijd openbaar, tenzij de Wob of andere wetgeving bepaalt dat de gevraagde informatie niet geschikt is om openbaar te maken.` Bron: Rijksoverheid.nl
Dankzij de WOB is er meer inzicht gekomen in bv Irak, de vuurwerkramp in Enschede en het declaratiegedrag van de ministers.

Donner wilde de wet al inperken en nu neemt Spies het stokje over. Het argument is daarbij dat het zoveel werk is voor de ambtenaren. "Dat is het gevolg van het schot hagel dat journalisten op de overheid afvuren in de hoop dat een korreltje een primeur oplevert. Dat vind ik geen efficiënte tijdsbesteding.” (Donner, geciteerd in De Gelderlander)
De minister wil “oneigenlijke verzoeken weigeren”, “geen interne beraadslagingen vrij te geven” en “” voorwaarden aan het gebruik van documenten te stellen”.
Je vraagt je dan af om hoeveel verzoeken het gaat. Gelukkig is dat onderzocht en is gaan overheidsorganen gevraagd naar oneigenlijke en tijdvretende verzoeken. Dat levert over 1 1/2 jaar het volgende overzicht op:


Onduidelijk blijft of iets veel tijd kost of dat de overheid veel tijd neemt.

En dan begint het mij als NLP-er te jeuken: wat een fenomenaal vaag taalgebruik.
Wat zijn oneigenlijke verzoeken? Een beroep op de wet is een verzoek en geen recht? Welke voorwaarden zijn dat dan en wie bepaalt die? De wet kent al een fiks aantal voorwaarden, wat komt er dan nog bij?

De uitzending
En zie, dan komt de landsadvocaat Eric Daalder aan het woord en geniet van dit gedraai.
“Dit wetsvoorstel beperkt de openbaarheid niet, daarvan ben ik overtuigd.” Helaas, geen argumenten.
“Het wetsvoorstel moet voorkomen, dat er misbruik gemaakt wordt van de WOB...“
Wat dat is en wie dat bepaalt?
“Het gaat om zeer omvangrijke verzoeken,.. waarbij de vraag rijst (bij wie) of je niet kan volstaan met minder, omdat de extra informatie er niet veel aan toevoegt.”
Alsof de burger precies weet, wat hij moet opvragen en waar de waardevolle informatie zit. De ambtenaar weet het meestal zelf niet.
“Ik verwacht niet dat een verzoek van een journalist als misbruik zal worden aangemerkt.” Of dat ook voor burgers geldt? En wie is de landsadvocaat, dat hij in de hoofden van allerlei ambtenaren kan kijken.
Het is niet mijn ervaring, dat ambtenaren van alles proberen om een verzoek af te wijzen.” En dan is de discussie gesloten.
“Het zal erin resulteren, dat bepaalde informatie niet toegankelijk meer is, maar dat is dan irrelevante informatie.” Interviewer: “Zegt de overheid.” En dhr. Daalder beaamt dat.

Conclusie
Wat dan te vaak opvalt bij 1Vandaag is, dat interviewers/ journalisten niet doorvragen, maar genoegen nemen met een vaag antwoord.
Het programma krijgt daardoor een hoog Telegraaf-gehalte en laat helaas een groot gebrek aan gedegen onderzoeksjournalistiek zien.

Uit de concept wetstekst:
Artikel 3a
1. Een verzoek wordt als kennelijk onredelijk buiten behandeling gelaten, indien:
a. de verzoeker niet meewerkt aan een verzoek tot precisering als bedoeld in artikel 3, vierde lid;
b. een verzoek kennelijk een ander doel heeft dan het verkrijgen van informatie.
2. Voor zover een verzoek betrekking heeft op informatie neergelegd in grote aantallen documenten, wordt het, na overleg met de verzoeker, buiten behandeling gelaten, behoudens een representatief deel, waarbij wordt uitgegaan van objectieve criteria.
3. Een verzoeker kan, nadat met toepassing van het tweede lid, op zijn verzoek is besloten, verzoeken om het niet-behandelde deel van zijn verzoek alsnog te behandelen, indien hij aan de hand van de openbaar gemaakte documenten aannemelijk maakt dat de goede en democratische bestuursvoering is gediend met openbaarmaking van de informatie waarop het niet-behandelde deel van het verzoek betrekking heeft. Artikel 4:6, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht is van overeenkomstige toepassing.
4. Voor zover een verzoek betrekking heeft op documenten die naar hun aard primair bestemd zijn voor intern beraad en die voor het overige slechts informatie bevatten die in andere vorm openbaar is of wordt, wordt het buiten behandeling gelaten.


Zie ook:
Wet Openbaarheid van Bestuur werkt veel te traag
Wob-verzoeken vergen veel werk door onkunde overheid

woensdag 4 juli 2012

Meer rust en meer tijd in het ziekenhuis

Afgelopen week mocht ik het genoegen smaken van een bezoek aan de poli van Sint Jansdal, mijn lokale kleinschalige ziekenhuis.
Het genoegen was, dat mijn arts mij om 19.00 uur wilde ontvangen.
Kijk en dat is nu, waar we bij Lean en TOC gelukkig van worden.
Lean gaat zoals u weet over waarde toevoegen voor de klant: ik kon na werktijd komen (1), plek zat om te parkeren (2), rustig naar binnen en rust in het ziekenhuis (3), geen gedoe in de wachtkamer (4), snel aan de beurt (5), geen wachttijd bij de apparatuur (6), vlot weer buiten (7).
Zeven waardepunten voor mij.

Secretariaat en specialist hadden ruimte en tijd, geen hectiek (1), snel toegang tot apparatuur op de poli (2), konden later beginnen op de dag(3), hadden minder reistijd (4).

Winst voor het ziekenhuis: 3 uur meer bedrijfstijd, zeg 7,5 % op deze dag zonder extra vaste kosten en bij dezelfde operationele kosten, dus effectiever gebruik van apparatuur en ruimte. Doe dat 5x per week en je wint 37,5%, doe er 8 uur op de zaterdag bij, want de zondag is (nog) heilig in Harderwijk en je zit op 77,5 % meer beschikbare uren voor je patiënten.
Daarvoor heb je dus geen extra apparatuur, geen extra computers, geen extra kamers en stoelen nodig.
Wat doet dat met je winst of rendement?

Toch, zo vertelde de arts mij, deden nog niet alle specialismen mee. Het vraagt ook beschikbaarheid van de ondersteunende diensten en het eventuele contact met partijen buiten het ziekenhuis lukt vaak niet. En de CAO bemoeilijkt het werken op zaterdag, want dan is het salaris hoger.

Zelfs dat zou ik wel overhebben voor 80% meer tijd.
Mevrouw Schippers!! Morgen verplicht stellen?

Dwarsdenker